1. Konu: Yehova Şahitleri Kendilerini Nasıl Görür (s.21)?

Bir öğretişi anlamak, nasıl açıklandığını bilmekle mümkündür. Bu nedenle Yehova Şahitleri’nin kendi inanç ve uygulamalarını öğrenmek onlardan gelecek tehlikelere karşı uyanık olmamızı sağlar.

 - Kendi teşkilatlarının ortaya çıkışını insansal değil, tanrısal kökenli görür. Kökenlerini Âdem’e dek uzandırırlar.

 - Yehova Şahitleri örgütlerinin son günlerde ortaya çıkmasını Kutsal Kitap peygamberliklerinin gerçekleşmesi olarak görür. Destek aldıkları ayet: Mat.24:45-47

 - Yehova Şahitleri kendi örgütlerini Tanrı’nın yeryüzünde kullanmış tek gerçek yetkili peygamberi olduğunu bildirip, diğer Hıristiyanların da Şeytansal kökenli olduğunu iddia eder.

2. Konu: İsa Mesih’in Rabliğini ve Kutsal Ruh’un tanrısal kişiliğini inkâr ederler.

• İsa Mesih’in Rabliğini inkâr edişleri: Yehova Şahitleri İsa Mesih’in yaratık olduğunu ispatlamak için özellikle üç ayet ileri sürerler(s.193):

a) Özd.8:22 “RAB yaratma işine başladığında İlk beni yarattı.”

b) Es.3:14 “Laodikya'daki kilisenin* meleğine yaz. Âmin, sadık ve gerçek tanık, Tanrı yaratılışının kaynağı şöyle diyor:”

c) Kol1:15 “Görünmez Tanrı'nın görünümü, bütün yaratılışın ilk doğanı O'dur.” “İlk doğan” terimi Mesih’in yaratıldığını ispat etmez. Burada “ilk yaratılan” demiyor, “ilk doğan” deniliyor. “ilk doğan” teriminin yaratlışla alakası olmayıp “yüksek bir metebeye veya önde gelen bir pozisyona sahip olup, şeref miras haklarına hakkı olan” anlamındaydı (s.194).

İsa’nın kimliğinin doruk noktasını Rab oluşu oluşturur. Öyle olmasaydı, İsa sıradan bir kişi, bizler de mahvolmuş olarak yaşayan kişiler olacaktık.

• Kutsal Ruh’un tanrısal kişiliğini inkârlar(s.205): Yehova Şahitleri Kutsal Ruh’u, Tanrı’nın faal bir kuvveti ya da gücü olduğunu ileri sürerler. Böylece Hıristiyan ilahiyatının temelini bozarlar.

Kutsal Kitap bizlere Kutsal Ruh’un başlangıcı olmayan tanrısal benlik olarak tanıtır.

i. Kutsal Ruh’un kendine özgü bir düşüncesi vardır: Rom.8:27 “Yürekleri araştıran Tanrı, Ruh'un düşüncesinin ne olduğunu bilir. Çünkü Ruh, Tanrı'nın isteği uyarınca kutsallar için aracılık eder.”

ii. Kutsal Ruh’un kendine özgü bir iradesi vardır: “1Kor.12:11 “Bunların tümünü etkin kılan tek ve aynı Ruh'tur. Ruh bunları herkese dilediği gibi, ayrı ayrı dağıtır.”

iii. Kutsal Ruh’un kendine özgü bir duygu ve sevgisi vardır: Ef.4:30 “Tanrı’nın Kutsal Ruhu'nu kederlendirmeyin. Kurtuluş günü için o Ruh'la mühürlendiniz.”

3. Konu: Kutsal Kitaba Göre Yehova Şahitleri’nin Yanılgıları

a) Mat.24:45-47’de geçen “Sadık ve basiretli köle” veya “144 binler” hakkında çarpık bir görüşe sahiptirler(s.159): Yehova Şahitleri benzetmeyi “İsa Mesih’in son günlerde kendisini temsil edip, ruhsal gıdayı insanlığa temin etmek için bir ‘sadık ve basiretli köle’nin bir teşkilat olarak seçilip atayacağını peygamberlikle bildirdiğini ileri sürerler”

b) Örnekte kullanılan benzetmede anlatılmak istenen efendisinin, diğer kölelerin düzenli çalışmalarını sağlamak, onların yiyecek ve içecek gibi ihtiyaçlarını sağlamaktı. İsa Mesih, ikinci gelişine dek hizmet edenlerin sadık ve uyanık kalmasının ne kadar önemli olduğunu göstermek için böyle bir örneğe başvurdu.

c) Kutsal Kitap onlara göre kurtuluş için tek yeterli yetki değildir(s.164): Yehova Şahitleri, Kutsal Kitap’ın en doğru şekilde “sadık ve basiretli köle” aracılığıyla anlaşılıp yorumlanabileceğini bildirirler! Tanrı Söz’ünü anlayıp uygulamaya yardım eden kendi yayınları aracılığıyla incelenmesine çok önem veririler.

d) Yaptıkları Kutsal Kitap’ın “Yeni Dünya Çevirisi” çarpıtılmış bir çeviri olup kendi öğretilerini desteklemek amacındadır(s.168): Yu.1:1’deki “Söz Tanrı’ydı” yerine “”Söz bir ilah idi”; Yu.8:8’deki Mesih’in “Ben varım” sözleri “Ben var idim” şeklinde çevrilerek İsa’nın yaratılmış olduğu izlenimini vermeye alıyorlar. Yeni Antlaşma’da hiç geçmeyen “Yehova” ismi 241 kez sokularak İncil’i kendi inançlarına uyumlu duruma getirmişlerdir.

e) Tanrısal İsim “Yehova” hakkında çarpık bir görüşe sahiptirler(s.171: Kurtulmamız ve dualarımızın işitilmesi için “Yehova” isminin bilinip söylenilmesinin koşul olduğunu vurgularlar. Yehova Şahitleri kitaplarında kullandığı “Yehova”, Kutsal Kitapta onların kullandığı biçimde değil “YHWH” sessizleri olarak geçer ve okunuşunun nasıl olduğu tam olarak bilinmemektedir. Çünkü Yahudiler Çık.20:7’deki buyruk nedeniyle “YHWH” harflerini gördüklerinde “Adonay ya da Elohim” olarak söylediler. Yehova Şahitleri bu gerçekleri çarpıtarak kullanırlar.

f) İsa Mesih’in ikinci kez yeryüzüne görünür biçimde gelişini inkâr edip O’nun 1914 yılında geldiğini iddia ederler(s.171): Kutsal Kitap İsa Mesih’in ikinci gelişi konusunda bizlere belli tarih vermez. Ama Yehova Şahitleri, İsa Mesih’in 1914 yılının Ekim ayında gelmiş olduğunu ve bu tarihte Tanrı’nın krallığının gökte kurulmuş olduğunu ileri sürerler. Bu Gal.1:6-8’e göre başka bir Müjde’dir.

g) İsa Mesih’in ölüler arasından bedensel dirilişini inkâr ederler(s.186): Yehova Şahitleri, İsa Mesih’in ‘insan olarak ebediyen öldüğünü ve ruhsal bir varlık olarak da ölüler arasından diriltilmiş” olduğunu iddia ederler. Oysa Kutsal Kitap İsa Mesih’in dirilişinden sonra bir ruh olmayıp bedensel olarak dirildiğini gösterir.

h) Yehova Şahitleri diriliş ve hüküm konularında çarpık bir görüşe sahiptirler(s.210): Yehova Şahitleri, kötülerin asla diriltilmeyeceğini ileri sürüp, bunların dışında kalan bütün insanlığın, günahlı da olsa İsa Mesih’in bin yıllık krallığı döneminde diriltilip, kendilerine kurtuluş ve ebedi yaşam için mükemmel bir fırsat tanınacağını bildirdiler. Onlar için hüküm günü insanı dehşete düşüren bir gün değildir. Kutsal Kitap ölmüş olanların yargılanacağını bildirir (1Pet.4:3-5; Es.20:11-18; Dan.12:2; Yu.5:29).

i) Yehova Şahitleri Ölümden sonraki cehennem yargısını inkâr ederler(s.218): Yehova Şahitleri’ne göre ölen insan fiziksel cezayı ölümüyle ödemiş olur. Kötülerin ölümleriyle tamamen yok olduklarına inandıklar için onlara göre cehennem budur. Kutsal Kitapsa sonsuz cezanın var olduğunu gösterir. (Mar.25:45-46; Es.19:20,20:10)

j) Yehova Şahitleri dünyamızın geleceği ve gerçek Hıristiyanların ümidi hakkında çarpık bir görüşe sahiptirler(s.227): Yehova Şahitleri, Vaiz.1:4; Mez.37:9’daki ayetlere dayanarak üzerinde yaşadığımız dünyanın hiçbir zaman yok edilmeyeceğini, bir gün cennete dönüştürülerek büyük bir kalabalığı oluşturan Yehova Şahitleri’nin ebedi konutu olacağına inanırlar. Kutsal Kitap açık biçimde bin yıllık egemenliğin sonunda bu dünyanın yok edileceğini ve Tanrı’nın kendisini sevenler için günahla lekelenmemiş ‘yeni gök ve yeni yer’ yaratacağını öğretmektedir (Es.20:7, 11, 21:1; 2Pet.3:12–13).

k) Yehova Şahitleri Rabbin Sofrası hakkında çarpık bir görüşe sahiptir(s.232): Yehova Şahitleri, Yahudi takvimine göre 14 Nisan’da Rabbin akşam yemeğini kutlamak için bir araya gelirler. Bu sofraya yalnız 144 bine ait olanlar katılır, öteki izleyicilerinin ise hazır bulunmasına önem veririler. İsa, kutsal Kitap’ta Rabbin sofrasına öğrencisi olan herkesin katılmasını istemiştir (Mar.26:26-28).

l) Yehova Şahitleri Kutsal Kitap’ın kan yeme yasağı konusunda çarpık bir görüşe sahiptirler(s.226): Yehova Şahitleri, Tek.9:3; Lev.17:10-11; Elçi.15:22-29 ayetlerine dayanarak her türlü kan içeren yiyeceklerin yenmesini yasaklamış, hangi koşullarda olursa olsun kan nakline başvurulmasını ya da bunun kabul edilmesini kesin bir biçimde yasaklamışlardır. Kutsal Kitapta kan yememenin iki önemli temel ilkesi vardır: Birinci ilke, Tanrı’nın yaşam üzerinde egemenliğini tanıyıp buna saygı göstermektir. İkinci ilke, Hayvan kanı kefaret edeci olarak mezbahada Tanrı’ya sunulmasıdır.

m) Yehova Şahitleri İsa Mesih’in çarmıh üzerinde ölümü konusunda çarpık bir görüşe sahiptirler(s.227): Yehova Şahitleri İsa Mesih’in düz bir direkte öldüğünü söylerler. Bunun tarihsel dayanağı yoktur.

n) Yehova Şahitleri bazı Hıristiyan kutlamaları konusunda çarpık bir görüşe sahiptirler(s.248): Yehova Şahitleri, Doğuş, Diriliş ve evlilik yıl dönümü hariç tüm kutlamalar karşıdırlar. İsa Mesih Bayramlara ve kutlamalara katıldı.

o) Yehova Şahitleri İsa Mesih’in sağladığı fidye ve kurtuluş konularında çarpık bir görüşe sahiptir(s.252): Yehova Şahitleri, fidye ve kurtuluşun seçilmiş 144.000 kişi olduğu kabul ederler.